Kadriye’de deniz kenarında yürürken çoğu insan acele eder, fotoğraf çeker, oteline döner. Ulya ise yavaştır. 26 yaşında, ortalama boyda, doğal haliyle dolaşan bir kadın. Makyajı hafif, saçları genellikle dağınık topuz, kıyafetleri de abartısız. Gözleri kahverengi, gülünce yanaklarında küçük bir çukur oluşuyor. Konuşurken ellerini çok kullanıyor, bazen cümleyi yarım bırakıp gülüyor. “Ben de bilmiyorum aslında,” dediği anlar oluyor ve bu samimiyet hemen yakalıyor.
Onunla buluşmak için özel bir ritüel yok. Mesajlaşıyorsunuz, müsaitse “gel” diyor. Küçük bir apart otelde ya da sessiz bir pansiyon odasında buluşuyorsunuz. Kapıyı açtığında “Merhaba, buyur” diyor, çay koyuyor, balkona çıkıyor. Önce konuşuyorsunuz. İşten, yorgunluktan, denizin bugün nasıl olduğundan… Sonra bir anda mesafe kapanıyor. Öpüşmesi aceleci değil, uzun ve meraklı. Elleri yavaş hareket ediyor, sanki acele etmeden her detayı hissetmek istiyor.
Ulya, “şu pozisyonu bilirim, bunu yaparım” diye liste çıkarmıyor. Anın akışına bırakıyor. Bazen sadece sarılarak uzanmayı seviyor, bazen de oldukça cesurlaşıyor. Gülüyor, nefes nefese kalıyor, ara sıra “dur bir saniye” deyip su içiyor. Ter kokusu, çarşafın buruşması, dışarıdan gelen martı sesleri… Her şey çok gerçek. Performans yok, rol yok. Sadece iki insanın birbirine yaklaşması.
Gizlilik konusunda titiz. Telefonunu bir kenara bırakıyor, isim sormuyor, fotoğraf çekmiyor. Sabah olduğunda “kahvaltı ister misin?” diye sorabiliyor ya da sessizce giyinip çıkıyor. Zorlama yok, beklenti yok. Kadriye’de birçok seçenek vardır ama Ulya farklı duruyor çünkü o bir Kadriye escort gibi davranmıyor. Sadece o an orada, seninle, olduğu gibi.
Onunla geçirdiğin saatler abartısız, sade ve unutulması zor. Belki de en çok bu yüzden tekrar aranıyor.